About

“Κοίταζε, εκείνη, τους ακροατές με ύφος συνενοχής γελώντας. Μα, ήταν πια, το γέλιο ενός παράφρονα, αν και, όπως αργότερα παρατήρησε ο Γουλιέλμος, η παράφρων αυτή είχε την εξυπνάδα να παρασύρει στην καταστροφή της κ το Σαλβατόρε, για να εκδικηθεί την προδοσία του”.

Δεν πρέπει κάθε φιλοσοφία να φέρει-τελικά- στο φως τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η κίνηση του λόγου? Την πίστη μου στο Εγώ ως ουσία, ως μόνη πραγματικότητα επί τη βάση της οποίας αποδίδουμε πραγματικότητα στα πράγματα εν γένει? Πλεον γίνεται σοβαρότερος ο ρεαλισμός : τη στιγμή που όλη η θρησκευτική ιστορία της ανθρωπότητας αναγνωρίζει τον εαυτό της ως ιστορία της πρόληψης, που λέγεται Ψυχή. Εδώ, όμως, υπάρχει ένας φραγμός : το ίδιο μας το Σκέπτεσθαι εμπεριέχει αυτήν την πίστη, με τη διάκρισή του ανάμεσα σε ουσία κ δευτερεύουσα ιδιότητα. Η εγκατάληψή της θα σήμαινε ότι πλέον δε μας επιτρέπεται να σκεπτόμαστε– όμως μπορούμε να λειτουργήσουμε έτσι? πώς θα ανεχόμασταν κάτι τέτοιο, απροκάλυπτα ή κρυφά? πώς θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε κάτι τέτοιο? πώς θα επιτρέπαμε σε κάτι άλλο να κυριαρχήσει πανω μας?

Αλλά ότι μια πίστη, όσο απαραίτητη κ αν είναι για τη συντήρηση ενός όντος κ όσο αν κατακριτέα κ αν φαίνεται, δεν έχει τίποτα να κάνει με την αλήθεια. Το βλέπει, κανείς, κ από το γεγονός ότι πρέπει να πιστεύουμε -διότι ισχύει- στο χώρο, στο χρόνο κ στην κίνηση, χωρίς να νιώθουμε εξαναγκασμένοι εδώ κ σε απόλυτη εναρμόνιση με τις ανάγκες κ τις ιδιότητες της ψυχής μας …

 

One response to “About

  1. Pingback: About | evyenyiaerricap·

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s