Ψίθυροι στις Λεωφόρους του Βελούδου

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από εκείνη που παίρνει κάποιος, οπαδός του Ντάρμα, συναντώντας ομοΪδεάτη του.

  

     -Δε θα προσβάλλω εις εσέ. Σπαρταράω μόνο… Ειναι τόσο εκκωφαντική η κραυγή σου που δεν ακούγεται! Αλλά και η δική μου. Δεν επιπλέω* αφουγκράζομαι τα ενεργειακά κύματα και διαπλέκομαι μέσα τους.

    -Βάλλεσαι ή δ η.

    -Μη με αποπαίρνεις. Δεν ισορροπώ. Δεν αυτοσυγκρατούμαι! Τείνω να-

    -Αρνητισμός. Χάνεσαι στον κόσμο μου, υποκύπτω στην αφάνειά σου.

    -Δε δέχομαι αυτό που λες!! Ξέρεις, δεν ισχυει!

    -Παραμερίζεσαι κι έρχεσαι πλάι μου, καθώς νιώθεις την ευέλπιστη γοή μου να θρυμματίζει.

    -Χάνεις αυτό που λες. Χάνεσαι κι εσύ!

    -Δεν είχα βρεθεί ποτέ* αποδεδειγμένα! Το έχεις πολλάκις παραδεχθεί και, πιθανόν, συμφωνώ με αυτό. Αναμένω την εναλλαγή, φυσικά.

    -Πόνεσες μόνον όταν εσύ άνοιξες την κερκόπορτα και το επέτρεψες! …

    -Το άλας με καίει. Υπομένω! …

    -Χτύπα την καμπάνα.

    -Μετατράπηκε όλη μου η πλάτη!

    -Το προείδα. Ο λόγος που σε παρέπεμψα, κάτι παραπάνω από προφανής. Θέλω να φωτιστείς, να σε εγείρω. Θέλω να το νιώσεις!!!

    -Οι «κάτι παραπάνω από προφανείς» απαιτήσεις σου με μετουσιώνουν σε αμόρφωτο και αβρό βάρβαρο.

    -Βοηθά σε κάτι ο κοσμικός λαντζιέρης* Φίνα.

 

    Πώς πετυχαίνει κανείς την πραγμάτωση?  Πώς μπορεί κανείς να αντικρίσει την ελευθερία αυτήν από πρόσωπο σε πρόσωπο?  Ένας άνθρωπος συναντά αυτήν την απελευθέρωση όταν το πνεύμα του φωτίζεται από λυτρωτική σοφία… Διατηρεί μια πολύ στενή σχέση μαζί της και τότε πετυχαίνει στερέωση σε όλα αυτά που αντιλαμβάνεται και κατανοεί. Η σκέψη προέρχεται από το άκουσμα. Ό,τι διεισδύει στην αλήθεια και στην πραγματικότητα όλων των πραγμάτων* αυτό θεωρείται βαθιά ενόραση. Αυτό, είναι το επιθυμητό…

 

    -Υλοποιήσιμο* έχεις το τρανταχτό παράδειγμα εμπρός σου.

    Είσαι αδιευκρίνιστο αλλά τόσο προσιτό όραμα.

    -Χωρίς μπλε τραγούδι, το πρελούδιό σου αντικατέστησε τη μοσχομυριστή κατανόηση της φύσης σου.

    -Μη μιλάς άλλο για γέφυρες.

    -Φιλώ όλα σου τα χθες. Φανερά και απόκρυφα.

    -Αλλάζει κάθε που βραδιάζει, μα είναι νωρίς για απλότητες.

    -Απλοποίησέ το.

    -Ευγενικά χύνομαι…

    -Ανήκεις στη σκιά μου…

    -Ο δρόμος?

    -Το δρόμο έπρεπε κανείς να το διαβαίνει μόνος, όπως μονάχος θα έπινε και θα λουζόταν.

    -Στροβιλίζομαι…

    -Ειναι καιρός των πραχθόων της λογικής* πραγματοποίησε αυτό που χρειάζεται να γίνει.

    -Με κάθε κόστος?

    -Έγινες ή δ η σοφότερη.

    -Ψίθυροι στις λεωφόρους του βελούδου.

    -Τίποτα φανταχτερό, τίποτα περισσότερο από μια συμφωνία.

    Ό,τι έχεις και δεν έχεις, χαράμι ατέρμoνο

 

    Η έννοια της αφύπνισης ξεγελά, καθώς βρίσκεται πέρα από την ιστορία και το χρόνο, στην αιωνιότητα, καταδικασμένη να εγείρεται βαθιά. Στην αφυπνισμένη τους κατάσταση θωρούνται μαζί φρύδι με φρύδι όλοι* στέκονται χωρίς πριν και μετά, σ’αυτό το αδιάστατο σημείο του εδώ και τώρα.

    Αν μπορείς να φτάσεις σε αυτό το μέρος, τότε θα είσαι ο διάδοχος του Kashyapaκαι θα λάβει από εσένα το αληθινό Ντάρμα. Αυτό, όχι μόνο διαδόθηκε σε εσένα από τους επτά βούδες περασμένων γενεών, αλλά εσύ θα είσαι ικανός πλέον να είσαι ο πατριάρχης και ο δάσκαλός τους. Χωρίς αρχή και τέλος, καταστρέφοντας το παρελθόν και το παρόν, εδώ ακριβώς βρίσκεται ο τόπος όπου ο πρωτύτερος εμπιστεύεται το θησαυρό του ματιού του Αληθινού Ντάρμα στο διάδοχό του.

 

        Αν μπορείς να φτάσεις σε αυτό το μέρος, τότε θα είσαι ο διάδοχος του Kashyapa και θα λάβει από εσένα το αληθινό Ντάρμα.

        Είσαι καταδικασμένη να εγείρεσαι βαθιά

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s